ABD ekonomisinden gelen son sinyaller, küresel piyasalarda kartların yeniden dağıtılmasına neden oluyor. Tahmin platformu Polymarket üzerindeki son veriler, ABD enflasyonunun 2026 yılında %4 seviyesinin üzerine çıkma ihtimalini %97 gibi sarsıcı bir oranla fiyatlıyor. Bu oran, piyasanın Fed’in %2’lik resmi hedefinden oldukça uzaklaştığını ve kalıcı bir enflasyonist süreçle karşı karşıya kalabileceğimizi net bir şekilde gösteriyor. Mert Aykut olarak bu tabloyu okuduğumda, doların küresel bazdaki gücünün korunacağı ve faizlerin uzun süre yüksek kalacağı bir döneme girdiğimizi görebiliyorum.
Enflasyon beklentilerindeki bu keskin yükseliş, sadece bir rakamdan ibaret değil. Eğer ABD enflasyonu %4 bandının üzerinde kalıcı hale gelirse, Fed’in faiz indirim döngüsü beklenenden çok daha kısa sürebilir veya tamamen durma noktasına gelebilir. Bu durum, Dolar Endeksi (DXY) üzerinde yukarı yönlü ciddi bir baskı oluşturacaktır. Yüksek enflasyon, paranın maliyetinin yüksek kalması demektir. Küresel likiditenin daraldığı ve doların ana vatanına döndüğü bu senaryoda, gelişmekte olan piyasalar için risk iştahının azalması kaçınılmaz bir sonuç olarak karşımıza çıkıyor.
Türkiye gibi dış açık veren ve döviz ihtiyacı yüksek olan ekonomiler için bu haberler kritik önem taşıyor. USD/TRY paritesinde küresel dolar talebinin artması, yerel dinamiklerle birleştiğinde oynaklığı tetikleyebilir. Eğer ABD’de enflasyon yapışkan hale gelirse, gelişmiş ülke tahvillerine olan ilgi artar ve bu da gelişmekte olan ülkelerden sermaye çıkışını hızlandırabilir. Politik gerilimlerin ve ticaret savaşlarının gölgesinde, maliyet enflasyonunun ithal edilmesi riski de her zaman masada duruyor. Bu durum, kur üzerindeki baskıyı artırabilecek bir makro etken olarak not edilmelidir.
Polymarket’teki bu %97’lik ihtimal, piyasa oyuncularının “geçici enflasyon” tezinden tamamen koptuğunu kanıtlıyor. 2026 perspektifi, orta vadeli planların ve yatırım stratejilerinin revize edilmesini zorunlu kılıyor. EUR/TRY ve GBP/TRY tarafında da parite etkileri nedeniyle hareketlilik bekleyebiliriz. Avrupa ve İngiltere ekonomileri ABD kadar dirençli bir enflasyon verisiyle karşılaşmazsa, dolar karşısında değer kayıpları derinleşebilir. Bu da çapraz kurlarda Türk lirası aleyhine bir tablo oluşturabilir ve ithalat maliyetlerimizi doğrudan etkileyebilir.
Makro çerçeveden baktığımızda, ABD’nin yeni dönem dış ticaret politikaları ve olası gümrük vergileri enflasyonu körükleyen ana unsurlar arasında yer alıyor. Küresel piyasalar, arz zinciri kırılmalarını ve enerji maliyetlerini yakından takip ediyor. Enflasyonun %4 üzerinde kalıcı olması, reel getirilerin sorgulanmasına ve yatırımcıların daha agresif korunma araçlarına yönelmesine yol açacaktır. Yatırımcıların güvenli liman arayışı, doların rezerv para statüsünü perçinlerken, riskli varlıklardan kaçışı hızlandırabilir. Bu da piyasalarda likidite sıkışıklığı anlamına gelir.
Sonuç olarak, 2026 yılına dair bu karamsar enflasyon beklentisi, pratik bir piyasa gerçeği olarak önümüzde duruyor. Fed’in manevra alanı daralırken, bizlerin de döviz kurlarındaki seviyeleri bu küresel rüzgara göre okumamız gerekiyor. Döviz piyasaları için “yüksek faiz, güçlü dolar” teması, Polymarket verileriyle bir kez daha teyit edilmiş durumda. Önümüzdeki süreçte makro verilerin bu beklentiyi destekleyip desteklemediğini izlemek, pozisyonları korumak adına hayati önem taşıyacaktır. Gerçekçi olmak gerekirse, ucuz dolar devri bir süre daha geri gelmeyecek gibi görünüyor.
